Make me happy :)

Hmmm.

2008-01-04T18:24:00.001+08:00

Hello. Test post in blogspot.

Wala lang post

2007-12-18T16:20:00.000+08:00

Is it just me, or talagang onti na lang ang blogger sa blogspot?
Madalas na kasi ako nakakakita ng mlogs sa multiply...
I dunno what, pero whatever happens, I'll stick to blogspot...
Hehe.

Anyway, it's christmas break again at dahil may PC nanaman, maaadik nanaman ako sa Playstation emulator. Akshooly, marami-rami na rin akung games na nadownload sa torrent, at eto ang ilan sa kanila.

insekyuriti

2007-12-11T19:07:00.000+08:00

3am., December 11, 2007.
There was this boy who's still awake in a poorly lighted room, doing his Arch 3 plate, rendering some internet-downloaded finishes... he slept at 3:30 am. Quite happy with his work, he woke up at7 am, brushed his teeth, took a bath, prepared himself for another "kayod" of Architecture subjects. Then at school, his classmates greeted him with a cheerful tone: "Ei byron patignan naman ng gawa moooooh..."

[...he showed his work]
["Ohh tignan mo tong sakin..."]
[...He looked at the shining shimmering splendid work of his classmate's that resembled a god's masterpiece...]
[...Then another classmate showed his work.]
[...And another.]

Sa totoo lang, maganda talaga yung gawa ng mga classmates ko. Kaya ayun... medyo nanliit ako. Pero, biglang pumasok sa isip ko na, "Okay lang yan... kapag nainsecure ka pa, ikaw din mahihirapan... Hindi naman lahat tayo pinagpala ng kagalingan sa painting, at bawat tao sa mundo, may forte..."

Lesson learned:
Oo nga naman, kaya sa halip na mainis ako sa kanila at sisihin ang sarili ko, eh bakit hindi ko na lang tawanan yun at gawin ko ang makakaya ko, dahil mas masaya kapag gumagawa ka ng bagay na walang iniisip na masama.

Aguinaldo.

2007-12-08T21:57:00.000+08:00

Bakit ganun?

Paonti nang paonti regalo na natatanggap ko ebry christmas. Dati rati, pagkaramirami ng binalot na nakikita ko sa ilalaim ng christmas tree. At halos lahat, akin yun!!! Kasi, sa aming apat na magkakapatid, ako ang may pinakamaraming ninong at ninang. Ewan ko ba, kasi kyut ata ako nung bata? Pero ang gusto ko lang iparating, eh bawat taon, nagiging tamad na ata mga ninong at ninang ko...

Kahit mga mug, picture frame or fruit cake ang matanggap ko dis christmas, kasi it's the thought that counts.

Blogging agehn.

2007-11-19T19:34:00.000+08:00

10. 25. 26, 27, 28, 29, 30. 1month
1month 3 days, 1month 20 days.21... 22...
23.. 27.. 28.

Geez. It's almost 2 months since i've blogged.

+++ tagalog modezz +++

Tsktsk. Ayun, nawala tuloy yung mga nakaupload kong images sa fileupyours.com para sa header. Saka nasira na tuloy yung CSS coding at nagkanda-gulogulo na yung layout! Waaah! Dissssaster.

Teka ano na nga bang nangyare sakin.
Una: Naputulan kame ng internet
Pangalawa: Tinatamad na ako magcomputer
Pangatlo: Naadik aku sa Supernatural.

Hihihi. Ayun. Buong Sembreak at da rest op da days.
I had my online community waiting.

pero tulad ng aking inaasam-asam na sariling domain, mukhang malabo pa rin, naghihirap kami ngayon, hindi matino trabaho ni Dada, tapos 43 lang ang dolyar, tapos.. tapos... taposss.... dami kailangan bilhin. Kaya ayun, dami namen utang.

...Kelangan magtrabaho.
MAGBENTA NG LAMAN.

I mean, tocino, longganisa, hotdog, karne, fish.
KORNY.

***

Epilowg: Check out my kowyah's blowwg. He V-logs!
http://sephthedreamer.blogspot.com

Asymptotes

2007-09-21T21:47:00.000+08:00

Asymptotes are lines or curves that could get closer and closer to the axis but they can NEVER coincide.

Putek. Naranasan niyo na ba maging asymptotes? You'll get closer to each other, YET, hindi kayo pwede magsama. Amp. Bakit ba kasi hanggang dito hinahabol ako ng math. Yan tuloy narelate ko sarili ko sa asymptotes.

The Divine Comedy

2007-09-19T10:34:00.000+08:00

Last night (after midnight), I was reading some articles on Wikipedia. I always have this habit of clicking links and more links from one page to another, so I ended up spending 2 hours there. It was this Divine Comedy by Dante Alighieri that drew my attention. If you don't wanna end up like me reading the summarized story for hours, I'll just briefly describe what is it. It's actually a really old piece of literature work in Italian, claimed as one of the greatest works of world literature ever. It's about a man traveling through hell, gaining knowledge of the afterlife and stuffs like like, eventually communicating with god.

trumpo? hindi ah. impyerno yan.

There was this part of the poem that referenced to the seven deadly sins, which was also one I'm deeply interested in. Such things about human nature really interests me, I wonder why. I often let my thoughts wander about, like what's gonna happen when I die. Maybe there's this truth about afterlife that nobody really expected it to be, like no other we have always referenced to. Perhaps we don't even know we died by then, or we could be in another living dimension. If one is gonna say "hey, let me try dying to check out the afterlife", fcuk it, because in our realm, we believe that once you're dead, you're dead. Science proved it, as people cited. But I am still curious cause even though scientific stuffs are generally true to an extent we can't deny, I still can't accept the concept completely.

First impressions.

2007-09-16T09:05:00.000+08:00

Last Friday, I was supposed to go home early because I have to finish my Oh-so-many-plates that our Oh-so-inconsiderate professors gave us. But this Org, (UPCLAS) told us to come to the L.A. General Assembly. Oh well. It was a General Assembly, but it was also an applicants orientation...

Hahaha. Ayun, sobrang dami naming ginawa. Merong activity na maglalagay ka ng papel sa likod tapos hahayaan mo ung ibang tao na sulatan yun. Kaya ayun, ang ganda naman ng first impressions nila. >,< Naflatter ako nang onti. Hehehe.

As You Like It

2007-09-15T23:02:00.000+08:00

Plenty of kissing scenes, topless bodies and intense male to male interaction. No this is not a porn review. This is DUPs As You Like It. Like so many Comm3 students I was forced to watch this play, and to tell the truth I am not fond of watching romantic films, plays, shows, etc, et. al. But as it turns out the play was great! I specially liked the lead actors, they were made to play the parts of Rosalind and Orlando. To the sound director of the play, I congratulate you, the choice of music and rendition (violin) was exceptional. I love the violin version of Dance, Dance (Fall Out Boy) and Yellow (Coldplay). The start of the play would give you the impression that you would be watching a looooooooooong and draaaaaaaaging three hour drama, but the directors added subtle comic relief making the play bearable. The only problem is the old english style of speech which is sooooo Shakespearean, was a little over the top. But after an hour of listening to it, you'll get used to it.

I prithee that thou shall read thy blog and try to catch the moving beauty of thy play.

Haha. Bukas nga pala, manunuod na kami sa Araneta ng UAAP Cheering competition. Huwaw. ^_^

hiatus over - meet my blockmates

2007-08-01T00:04:00.000+08:00

Uhm malapit nang mag-isang month ang aking hiatus. Tsktsk. Tinatamad kasi ako talaga magblog eh. Marami rami na ring nangyari sa aking boooohaaaai. Nandyan na yung mga kahihiyan, katamaran, kasiyahan, pagbagsak sa exam!? pagpupuyat, pagkalaro, pagpapawis, paliligo sa ulan, pagsukob sa payong, pagkain nang masarap, panonood ng theatre plays, paggawa ng reflection paper, pagkalimot, pagkawala ng wallet, pagtambay, at kung anu-ano pa.

Anyway, wala nanaman akong mablog kahit may nakuha na akong idea mula sa isang prend. Pero kahit eto na lang. MEET MY BLOCKMATES. (Sorry guys, I just got your PICS in friendsterizing (whatta word!). Hahaha iniistalk ko kayo palagi. lol. Walang aangal! Sikat na kayo hehehe. Note: In order of 'kung sino ang una kong nakilala.'

Justin aka JUGS
hailing from La Salle Greenhills,
student number 2007-51143
Sa maniwala kayo't sa hinde, kahit mukhang kyut na kyut na bata eto eh disisyete na siya (waaa ma matanda pa sakin?!). Certified badminton varsity at Ang party boy ng bayan. Nakatabi ko siya nung FOPC sa UP theatre at akala ko no'ng una eh naligaw na grade 6. *Peace jugs*

Christine aka XTINE
Namamayagpag mula sa St. Paul Pasig, student number 2007-27695
Siya naman ang kauna-unahan kong nakausap nung first day of classes. Sa katunayan, meron siyang kakambal na talagang kamukha niya, at sa UP din nag-aaral. Galing no? Hehehe. Siya rin ang halos palaging nagcocompliment sa mga plates ko, kaya talaga namang napaplatter ako. Hehehe.

Jamille aka JAM
From Grace Christian High School,
student number 2007-07819
Si Jamille ang una kong nilalapitan tuwing hihiram ako ng gamit, kasi kumpleto siya lagi hehehe. Pero hindi lang yun, susyal na tao eto at may taste :) Uhm saka magaling siya sa history, waa akalain mong alam niya ang details ng tungkol kay Napoleon Bonaparte?! Waaaa.

Mavin aka MAVS
Nagmula sa prestihiyosong Ateneo High School, 2007-25240
Mabuting tao, may paninidigan at adik sa math! Napasa na niya ang dalawang long exam pero ako bagsak pa rin ang dalawa. T.T Anyway, iba siya sa mga tipikal na Atenistang nakilala ko. At magaling pa 'to managalog, at MAGJOKE! Hehe. Medyo may pagka-emo minsan dahil sa problema (woops) pero nadadala naman niya. Haha.

Dheira aka DHEIRA
Itinataas ang bandila ng Calamba Institute,
student number 2007-17642
Para sa akin siya ang dakilang ADIK -- adik sa plates, sunod sa'kin. Hehe madalas kasi siya makauno. Madalas rin siyang unuuwi sa kanyang boarding haws para matulog at ang isang bagay na maganda sa kanya eh may sarili siyang desisyon, hindi siya nagpapadala sa iba.

***

O yan, sa maniwala kayo't sa hinde eh kami lang talaga ang mga FRESHIES sa aming course, na nagkataong kami pa palagi ang magkakasama (dauuh!!) Hihihi. Kaya sakali kung nakita niyo na ang mga taong ito ay ireport lamang sa 875-6969 at hanapin... *corny na*

Hanggang sa muli!

Numbers

2007-06-20T20:28:00.000+08:00

Wednesday. No classes. I went to SM with my mom kasi bibilhin yung mga needed supplies para sa course kong L Archi. Oo, archi is one of the expensive courses. Maraming kailangang bilhing bolpen(tech pen), lapis(mechanical pencils), papel(tracing paper), ruler(t-square at triangles), tiga-render(watercolor) etc! So in that case, gumastos ako ng P537 for those things, aw masakit.

Today's dollar ~ peso rate is equivalent to P45.50

Pagkatapos, nagparinig ako sa mama ko na gusto ko bumili ng sapatos kasi wala na akong gagamiting pang PE, kundi yung masisira kong trainers. Haha, kaya ayun bumili ako ng bagong sapatos, how much ba kamo? P279 . Oo na, ang cheap ko. Hindi naman kasi kami mayaman na bibili ng tig-P2790 na sapatos, sus pareho lang naman ang itsura nun. Pero pangarap ko pa rin makabili ng ganung sapatos ha, yung may Pangalan. (eg, Ecko, Converse etc.) pag may pera na akong sarili. Dito sa Pilipinas, kung mahirap ka, sobrang hirap mo, pero kung mayaman ka naman, ubod ng yaman.

90% of the country's wealth
is consumed by 10% of the population

And the other 10% goes to 90% of the
people here in our country.

Homesick at katamaran

2007-06-15T20:53:00.000+08:00

Ang First Day ko sa Boarding House ay hindi biro.

Hindi dahil sa marami agad assignments kundi dahil sa nahohomesick ako. Hindi ako makatulog nang maayos kasi hindi pa rin komportable yung kama, kahit malambot naman. (Sanay kasi ako matulog sa sahig pag nasa bahay). Kaya ayun, pinili kong umuwi tuwing tuesday at friday night kahit 7:30pm ang labas ko sa class tutal, wala naman akong mga class the day after.

Nothing special ang post na 'to. Kauuwi ko lang kasi galing school. Sabay kami ni Kenet na umuwe ng Cavite kasi nahohomesick din daw siya. Plano ko na ring mag-uwian next sem, Sa tingin niyo, kakayanin ko kaya? Btw, L Archi ang course ko. (One of the best known courses for puyatan)

Regarding sa mga professors/lecturers/mentors, apat lamang ang nagpakita samin, anu ba yan. Yung iba ata tinatamad pang magturo, baka kasi first week pa naman. At ang nasa toplist ko ng pinakamasipag na prof ay si LOLA! Hehehe hindi ko alam yung pangalan niya kahit 3 timesko na siyang nakikita. Nga pala, si LOLA ay teacher ko sa Math 17. Maayos naman siya magturo. Hehehe mahirap na magsalita.

Ang paborito ko naman ay si Ms. Maria Erica Jan Valerio, sa Comm3 ko siya prof at madaldal siya wahahaa. May mga challenge pa daw na ipapagawa sa amin. Saka manonood pa kami ng mga plays at marami pang ibang gagawin. Yun lang.

Pasensya na, Freshie lang. ~toniwoni

First day of college

2007-06-12T19:03:00.000+08:00

"Matatapang. matatalino. di susuko kahit kanino, hinding hindi magpapahuli, ganyan kaming mga taga UP!"

These words echoed in my mind and I tried to be cool and calm. Nyeknyek napapaengglish tuloy ako. Ganito ba ang epekto ng pagpasok sa (insert drumroll here) "Premier State University of the Country"? Marami akong makukuwento, madadaldal, at mailalabas tungkol sa unang araw ko sa UP!

Orientation: Sa UP Theatre, bago kami papasukin eh para kaming mga bata na palaboy-laboy sa labas ng building tapos pinapila kame, binigyan kame ng "Freshman Kit" saka "Freebies" w/c includes (1. C2 green tea peach flavor; 2. Magic Flakes etc.) Oh well hindi ko naman nakita yung iba kasi hindi ko nakain, at naiwan ko pa sa kinauupan ko pagkatapos. Tapos, ayan na, yung Orchestra ng UP tumugtog na na naghuhudyat sa pagpasok ng mga dekano ng bawat kolehiyo. Too bad wala yung dean namin. Ayun, nagsimula na, wala na nga lang akong matandaan kasi sobrang dami nagperform, kasama na yung UP choir, Up pepsquad, UP repertorie(tama ba ispeling?) saka yung mga tribotribo na tugtog.

U-Na-I-Ba-E-Ra-Sa-I-Da-A-Da
Na-Ga Pa-I-La-I-Pa-I-Na-A-Sa

Eto na, pagkalabas namin sa Theatre eh pinagsamasama na yung bawat colleges at sila na bahala magorient samin sa college namin, at ayun nga, 7 lang kami sa block(slash)course namin. Good thing naman kasi nakilala ko agad sila at naging "prends" agad kami, yung una kong nakilala si Christine, na nagoffer ng kanyang payong (mainit kasi sa labas) tapos ako na yung naginitiate na magbuhat nung payong on the way sa Building namin. Hayyy. Tapos nakilala ko pa yung iba, sa katunayan nga eh pangalan lang natandaan ko saka ibang details. Wakoko. Basta ang alam ko, may dalawa akong kaklase na galing sa Lasalle Greenhils saka Ateneo High School (Wow ganun ba yun, dinudumog na kami ng mga elite students from elite schools kasi 1000php per unit na ang UP? )

Lagi daw tandaan, na ang TBA na room sa subject schedule ay "to be announced" at hindi "Tallest Building Around" nyek...

Post-Orientation: Kumaen kame, at dahil wala naman daw klase sa Arch subjects namin (at dahil ang block namin ang naiiba sa lahat), nagliwaliw na lang kami at naghanap ng mga rooms para mafamiliarize namin, nagactivate ng webmail account, nagpaverify ng ID para sa library at sumakay sa UP IKOT para pumunta sa OUR at SC(Shopping Centre) para bumili ng ID holder, at ayun, babaye muna, sa Thursday na uli. Hahahayy.

Tapos napagpasiyahan kong umuwi muna sa "BAHAY" at hindi sa boarding house kasi wala naman akong pasok every wednesdays. There's no place like home, ika nga.

Summer fun is over

2007-06-11T11:21:00.000+08:00

1 hour left. Aalis na kami papuntang dorm.

UP, here i come!

I miss High School

2007-06-06T15:28:00.000+08:00

Ngayon ko lang narealize, napakaikli pala ng apat na taon, para sa High School. Marami akong bagay na gustong balikan kasi para ng hindi sapat yung naging buhay ko nun. Saka, dati-rati, bukambibig ko pa na, "GUSTO ko na magcollege! Sawa na ako maghighschool!" pero ngayon, gusto kong maging Highschool Freshman muli.

Namimiss ko ang pagbili ng mga school supplies sa National Bookstore. Dati, nakikipagsiksikan pa kami sa napakainit na bookstore na 'to para lang makahabol sa pagbili ng maraming notebooks. Saka excited pa ako nun sa mga gamit ko, nagaadvanced reading ako sa mga libro kasi gusto ko yung amoy nila, saka yung pagcocover ng mga notebook at paglalagay ng mga pangalan. Isama mo pa yung pagaayos ng gamit bago magpasukan. Hayyy.

Nakakamiss yung daldalan, mga group activities, skit atbp. Yung mga ingay, sutsot, at minsan yung tugtog ng gitara kapag nagsasoundtrip sa classroom. Tapos tuwing may School Program, sabay sabay magpapractice ng sayaw. Kadalasan, andiyan yung pagsasaway na "Ano ba kayo?! Makicoooperate naman kayo please! Kami papagalitan neto eh!" At kapag araw na ng presentation, nandyan na yung mga "Goodluck sa'tin guys! Galingan niyo!"

Nakakamiss yung mga group quizzes, long quiz, periodical test at 5-item quizzes. Dito rin kasi nangyayari yung "Power" na tinatawag o yung iba naman eh "PhD" (ahihihi doktor para madali). Sa buong HS life ko hindi ko nagawang mandoktor, mangopya o anuman. PEKSMAN. Pero may mga kilala akong hustler na d2. hehehe. Nakakamiss ang outdoor activities. Camping, Leadership Training, Rover Moot, Field Trip at Gift-Giving Projects.

Syempre hindi mawawala ang GALA. Kaya naman nasasabihang may nunal sa paa eh. O minsan makati ang paa. (oi hindi naman yun alipunga) Palagi na lang kasi tuwing may magyayaya na "Oi Rob tayo maya, libre ko pamasahe" ayan na, magsasamahan na lahat. Nakakatuwa minsan yung tuwing uwian na sabay-sabay kayong tatawid ng highway, mag-aabang ng jeep, at pagsakay sa eh napuno na yung jeep, wala nang pwedeng sumakay hahaha, parang naging school bus na.

Nakakamiss yung mga computer shop hopping ng mga kaklase ko, na minsang alas-diyes na ako nakauwi sa amin kasi hindi na namin napansin yung oras. At nandyan rin yung utangan ng pamasahe, at maya-maya, pag malapit na sa bahay nila, Papara, at bababa. "Sige 'tol ingat, kita kits bukas!"

Hay. High School nga. Hinding hindi mapapalitan ng Freedom ng college ang Enjoyment ng High School. ~link.

Bad heyr day

2007-06-03T22:46:00.000+08:00

Sabihin na nating konsyus ako sa aking buhok palagi, kaya naman gumawa ako ng post tungkol sa mahal kong buhok. Kanina kasi, pagkagaling namin sa pagsisimba ay dumiretso kami sa Barber Shop. Sa katunayan hindi naman talaga ako ang pagugupitan, kasi nag-aalangan pa ako, eh sa tagal tagal ko ba naman pinahaba to ehhh (FYI: buong summer ko ito pinalago). Eh ayun, nasulsolan kasi ni mama, kaya napilitan ring magpagupit.

Ewan ko ba. Hindi na ako nakuntento sa resulta ng mga gupit ninuman. Mapa barbero pa, bading, o baklang mukhang ahmmmmm... Kahit san rin, mapa sa DAVID's pa yan o sa Ricky Reyes na tig 300php o sa tig 60php na berbershop jan sa kanto. Aaminin ko, nahihiya ako sabihin kung anong gusto kong gupit at pinasasabi ko pa sa kasama ko kung anu bang style ang gusto ko. EH KASI NAMAN! Nagtataka lang ako, pag ginugupitan ako eh sinasagad palagi pataas ang trim. Kapag naman sasabihin mo eh wala ka nang magagawa kasi nagupit na. PWEDE ba ibalik ulit ang buhok? Ayan tuloy palaging mukhang military cut na, arggh.

Ayan comment tuloy ni Kuya "Ampanget ng buhok mo, kung ako sa'yo magwax ka na lang." Haay. Magpapasukan nanaman...

Bakgrawnd myusik: Duwadi didididamdidi doo (yung sa AngTV)
Estado: Naiintriga sa bagong post ni Heneroso. ahihi.

Adik sa Flyff goes International!

2007-05-31T21:56:00.000+08:00

* * *

Simulan ko muna sa isang maikling "intro." Ang flyff ay ang kauna-unahang Role playing online game na pwede ka lumipad. (Kaya nga fly for fun ang tawag.) Narelease ito noong 2005 dito sa Philippines pati sa ibang bansa. Sa katunayan, maraming client ang larong ito sa iba't ibang bansa katulad ng Korea, Japan, Thailand, Pilipinas at isama na natin ang Eflyff (US, Brazil France etc...) Ang larong ito ay may level cap na LEVEL 120 (ito na yung pinakamataas, saka sasambahin ka na pag nakaabot ka d2). Di tulad ng RO, napakahirap magpalevel-up sa Flyff dahil sa sobrang liit ng experience na binibigay. Sa katunayan, kung hindi ka naman masyadong adik sa paglalaro eh sa isang buwan eh level 30 ka pa lang.

At ngayon, habang nagbabasa ako ng forums ng Pflyff ay natagpuan ko ang link na nagsasabing Pinoy nga ang naghari sa Eflyff(international flyff na ang maaari lang maglaro ay yung mga nasa ibang bansa) Napakibit-balikat muna ako pero nang malaman ko ang mga ebidensya eh napa-wow naman ako. Grabe ang kaadikan ng Pinoy ma yun na may IGN na "KillerCortiz". Ayon sa kanya, 9 weeks niya daw pinalevel up yon hanggang lvl 106 (grabe, lvl 75 pa lang ako ngayon eh halos lampas isang taon na ata ako naglalaro) at 6 weeks naman daw upang maabot ang level 120. At hindi pa riyan ngtatapos. May isa pa pala syang character na nasa lvl 105 na. Awwww.

Marahil sa iba ay isang napakahangal na pagsasayang na oras ang gawaing ito, o sa iba naman eh kahanga-hanga, para sa akin, isa pa rin siyang proud pinoy na kahit sa maliit na bagay lang eh naitataas ang bandila ng Pilipinas saan mang sulok ng mundo.

eto yung link ng rankings. ~flyff.gpotato.com

Itanong mo kay Jemme

2007-05-30T12:47:00.000+08:00

Sa tagal tagal ko na sa blogosphere (take note last November 2005 pa ako may blog pero nawala na lahat, binura ko na) eh ngayon lang ulit ako nakatagpo ng blog na ganito "Itanong mo kay Jemme sa Jemme.net" Isa siyang site na pwede ka magtanong ng kahit anong nasa ilalim ng araw kasi lahat nasasagot niya! Aw. Heto ang ilan sa mga tanong na nabigyan niya ng kaliwanagan:

Kuya jemme bakit po may mga taong…???
Para kanino po ang summer season?
Bakit si spider man ay hindi kasali sa justice league?
Bakit po karamihan ng matatalino, tanga sa pagibig?
Bakit po nasa labas ang underwear ng mga Super Heroes?
Paano mo magiging friend ang Ex mo?
Si Neil Armstrong po ba ay totoong nakarating sa Moon?
Bakit may mga taong ayaw harapin ang katotohanan?
Anong gagawin mo pag gusto mong magtanong?
Why is there something rather than nothing?

Paminsan-minsan, asahan niyong mapapangiti, mapapangisi, mapapahalumbaba, kukunot ang noo o tataas ang kilay sa mga mababasa niyo. Dahil ito ang nangyari sa akin wakoko. Pero gayumpaman, subukan niyong magtanong dahil malay niyo siya ang makasagot ng problema niyo sa ngayon.

Hmm ano kayang itatanong ko kay Kuya Jemme?

panibagong layout agen?

2007-05-29T13:34:00.000+08:00

Hindi talaga ako yung tipo ng tao na nakukuntento sa isang bagay nang matagal kaya aeto, nagbago nanaman ako ng layout ng aking blog. Pero sa tingin ko matatagalan na rin ang pagpapalit ko. Medyo nadalian lang ako sa paggawa neto, at inabot lang ako ng 2 oras. Nagbago nanaman ang mga links ko kasi nakalimutan ko yung mga dati kong links kaya eto at kaunti na lang, pakisabi na lang kung nawala kayo sa links.

Oh by the way, Congratulations to Miss Universe 2007 RIYO MORI of Japan!

Back to the Classics

2007-05-05T16:51:00.000+08:00

Well, it's been over a month since I changed my layout. Uhm, a lot of people says the header's cute, *wohooo* ang some says the layout's good *another wohohooo* But I'm quite disturbed with it's compatibility to other browsers, especially the scrollbars. Sooo, as I've posted last May 1, I changed the layout and made it a clean and simple one. This time, there won't be any hassle in updating the links by digging the codes coz blogger can do that for me, and also, ehenever I feel like changing something, I'll just make another header.

About the header again: The image is from DA, I dunno who the anime character was, but it fits my scheme. Classic. Because for me, classic=music=piano. I love the piano.

Sitting on the piano bench, it is only you. The quiet room around you only reminds you of just how alone you are. It holds a vague resemblance to where you started off, just as it is the origin of the music – quiet solitude of the quiet keys, silent in their eagerness to be played, in their wanting to be put to use.

And then your fingers approach the keys, playing an unfamiliar tune, quiet and cautious at first. You’re on new ground, a place you haven’t quite mastered. You’re nervous at first, scared of a slip, hitting a flat instead of a sharp, losing the tempo. You’re unsure of yourself, knowing that years of training and study never prepared you for this melody.

But then the left hand comes in; giving the backing the right needs to go on. And just in time for the music being played to build, grow, before falling back again. Back from an emotional tirade and into a slow but happy tune. A feeling of love, a melody that could easily be taken as a song of finding acceptance. But not long after, you move to a familiar melody, one that you know very well. One you feel safe with, a song you can trust to get through. A song with some tough spots, some tempo changes, some crescendos and some decrescendos. But then it turns into a song of sorrow. One of pain and loss, a song that has been embedded in your heart for years. You can barely play out the notes and they come out choked, and so you decide that this particular tune is best played almost inaudibly soft, so that you and only you can hear it. No one else need be burdened by the sadness of this sorrowful song. But then, after a long time of lingering, you decide to move on.

The notes the keys sing out now are louder, a more aggressive sound riding on the gentle demeanour of the instrument. It gets louder and softer, audible emotions pouring from the keys. Pain. Love. Anger. You’re caught up in it, feeling it, but suddenly your thoughts wander for just a moment and you miss a key. You try to fix it. Before you know it, you’re thrown off. You try and try to pick it back up again, but to no avail.

It’s then the music stops.

After a few moments you go to try again, but you realize you’ve forgotten the procession of what you’d been playing. You wish you could remember; people had told you, insisted to you how wonderful it was. But you’re left in the silence once again. You’ve never liked the silence, the solitude, so you give it a try. And after trial and error, you begin to remember again.

And so you return to the melody, coming on stronger than before. There are some slips, some misses, some stops and some sour notes. You even alter the tune a little, making changes to, in the long run, make it even better than before.

Some have told you that your song isn’t good enough, that it’s pathetic. Some have told you to stop, and some have tried to stop it themselves. But as you sit in the silence of a room filled with your music, you feel as though no one can stop you. You don’t know how long you’ll be playing, and somehow, you hope you never will.

The pianist, you play your song of life, your pain crying out and your happiness making the keys sing.

TADAIMA

2007-04-28T16:29:00.000+08:00

Waaa. And I'm back! Marami aku ikukwento kaya lang parang di ko na maalala lahat ng nangyari sa baksyon namen sa hometown ko, Mindoro (mangyan po ang inyong lingkod, bow). Kulang yata yung space. XD My coconut shell's not working right now. Damn, I can't even remember what's the name of my lola. I thinks my head's going to explode.

Lodging: Eto yung bahay kubo ng lola ko na tinirhan namin ng 12 days. Meron namang tubig sa poso, may ilaw, at ang maganda, may saksakan ng laptop. XD Ayos din naman ang stay namin dun kasi palaging masarap ang pagkain (talong, manok, papaya etc.) at sobrang lamig sa madaling-araw, Pagkagicng, pinag-iigib ng tubig para diligan ang talungan ni lola.

Kasalan: Ang isang reason din kung bakit kami umuwe ng probinsya ay dahil sa ako ay mag-aabay sa kasal ng pinsan ko, ewan ko lang kung ano yung ginawa ko dun kasi hndi naman ako nagsindi ng kandila o naglagay ng belo o nagtali ng kordon. Awww. La aku silbe dun, pakyut lang XD

Outing #1: Aptur 5 days, pumunta kami sa kabilang dako ng Mindoro... Sa lola ko naman sa daddyside ko. Sa tabi ng beach ung bahay pero sa ilog kami naligo. Mga 4 na ilog ang naliguan namin. Kaya pala yung pangalan ng bayan nila ay Abre de Ilog. Tapos kumain kami sa sasa ng saging. Tapos maraming ulam. Wow.

Outing #1 ulit: Eto na yung parteng naliligo kame. Hahaha pasensya na nakakarimarim yung makikita niyo. Mukha yatang magiging porn site na tong blog ko sa pageexpose ng pikchur ko. Wakokok. Yung tubig nga pala dyan sa ilog ay hnggang tuhod lang.

Outing #2: ONext destination ay sa Amor Beach, sa Tacligan San Teodoro Oriental Mindoro XD It's just a few kilometers away from our kubo. Dito lalong naging negrow ang inyong lingkod. Kailangan kasi naming languyin yung maliit na bahay sa gitna ng dagat. At lampas tao pa yun, nagkasugat nga ako dahil may mga seashell sa ilalim ng bahay eeh.

Outing #2 ulit: Pikchur ng magpipinsan. May extra nga lang, yung tita ko ahihi. This shot was taken habang nakaen kami. Wakokok. Nasisilaw ako sa araw nian kaya ayun, kamukha ko tuloy si Michael Scofield. (asa) hahaha. By the way, yan ang last photo naming magpipinsan. Mamimiss ko sila. -_-

Sayonara!: Calapan City Port. May dalawang Ro-Ro boats hahaha. Paalis na yung barko nung kinuwanan ko ng picture. Aalis na kami. Mamimiss ko itong bakasyon na ito, dito lang kasi ako nangitim nang sobra at nakaexperience ng true Summer Getaway.

Aw. bat kaya andito picture niya? Kasama ko ba siya sa summer vacation ko? Hala.

Out for vacation

2007-04-12T21:52:00.000+08:00

Sorry for those comments left unreplied, don't worry I'll deal with that after I got back from my 'so-called' vacation. Hahaa. Bye guys! See you on either April 17 or 23! Hmmmn, para naman hindi empty yung post ko, ilalagay ko na lan yung Grad Video ng batch namin dito hehehe. Kung kaya niyo pong tiisin ang panonood eh salamat poh XD

P.S.
May celphone na ako! Psyche! kung binabasa mo 'to!
Wheee. I'll post the details after my vacation XD.
Tingnan natin kung maispatan niyo ako sa vid!

I got an iPod NAN-Original

2007-04-09T20:48:00.000+08:00

Kani-kanina lang habang naunuod ako ng Detective Conan, my mom arrived from somewhere (uh, she always go out for business trips, she's an insurance agent y'know) Tinanong ko lang pagdating niya, "Ma, may pasalubong na pagkain?" Sabi niya wala daw pero may surprise daw siya sa'min at medyo naexcite naman ako. At yun, i now have an iPod!

At first, alam ko nang fake/di original yung iPod na yun. Actually, 3 yung binili ng mom ko, for my big bro, for me, and for my lil bro. I never expected na bibili yung mom ko ng ganun para samin, hehe so sinabi niya gift daw yun para sa graduation (masaya ako ^___^) Kinuha ko agad yung kulay white kasi yun ang fav. color ko, At yun, I charged it out of excitement. Sakaa, pansinin niyo ung picture sa tabi, yung akin katulad nung nasa left side at ang original iPod ay yung nasa left. See the difference? Hehehe Okay lang yun, hindi naman kami ganun kayaman to crave for something na hindi naman namin necessity. Nagulat lang ako kasi hindi ko naman talaga inaasahan na magkakaron ako ng iPod (actually mp4 player siya sa loob) ang gusto ko kasi ngayon pag nagkapera ako ay 1. Portable DVD player at 2. Cellphone. Yun lang masaya na ako, sana bago ako pumasok sa college may phone na ako.

Di pa pala ako nakakapag-thank you sa mom ko, hindi kasi ako masyado outspoken na tao in personal. Thank you mama, I love you! ^____^

Hello blogspot

2007-04-08T21:54:00.000+08:00

Hay, after 2 months of stay in wordpress, medyo nainip ako roon, kasi limited ang theme/design, eh aku pa naman eh masyadong mapili sa colors hehehe. Kaya ayun, nagtiyaga akong gumawa ng bagong layout at buti na lang tinulungan ako ni kuya Damien (weee) at Kaila upang magawa ang layout na ito, medyo bobo pa kasi ako sa innerhtml na yun, at ang paglalagay ng mga image sa tabi ng header etc. Hmm pinaggugulan ko ng panahon ang header from 5:00pm (pagkatapos sumimba) hanggang 9:00pm hehe. at ang finishing touches eh to follow na lang. Yung header ay ang isa sa mga favorite anime characters ko na si Satoshi Hiwatari na makikita niyo rito ay kumakain ng pretzels. (Hindi ko naman talaga hate ang pretzels, papansin lang ako). Satisfied ako, kasi para sakin pangprofessional look na ang dating ng new layout ko hehehe. (^^,)

Librong binabasa ngayon: Chronicles of Narnia Book 4 - Prince Caspian
Sa katunayan, nagsisimula na ulit akong magbasa ng mga libro ngayon kasi sa tingin ko nabobobo na ako eh, palagi na lang pc ang kaharap ko kaya, minsan bago matulog, nagbabasa ako ng libro at neenjoy ko naman. geh tulog na ako.

is that your final aswer?

2007-01-25T05:19:00.000+08:00

Yes. I made my decision.
I shall go for UP. Landscape Architecture. Whaddayathink? Hehehe wala nang makakapagbago ng isip ko. Kaya mga ate, kuya, mga atew, kuyew na mga iskolar, kita kits na lang tayo dun. Kung pwede sana maging kaklase ko kayo sa GE subjects ko wahhaha.

5:21 am
I'll be leaving for our Rover moot (Camping for rovers) later at 7:00 am. Hanggang doon ako ng January 25-28. So, bayebaye muna guys. ^^

what the hehe heck!

2007-01-22T17:24:00.000+08:00

I passed UPCAT.
Harinawa... Nakapasa rin ako sa UP. Apatnapunlimang minuto lang ang nagdaan magpamula nang magtext ang isang alumni namin sa Adviser ko at sinabing nakapasa kami ni Kenneth. Yahoo! 2nd choice ang naipasa ko (Landscape Archi) at Si Kenneth naman ay ComSci. Sana confirmed na yun. Angsaya ko naman, ngayon tuloy nalilito na ako, Lasalle o UP? Hehe.

Speaking of HEHE. Kailan ba nagsimulang mauso ang HEHE na yan? Siguro sa text? At ngayon pwede mo nang mabasa, masulat at marinig. Ah basta kahit saan! At siguro ang rason kung bakit may hehe ay para may masabi lang lalo na kapag wala kang masabi! Na kadalasan ay nangyayari sa text o chat! Diba? Aaminin ko, ganun rin ako kapag walang wenta ang aking kausap. Hehehe. Maraming klase ng "fillers" kumbaga, at HEHE ang pinakasikat.

Hehe - sa mga tinatamad
Hehehe - para hindi madisappoint ang katext
Ahihi - pacute effect
Ahehe - dinagdagan lang ng 'A'
Haha - sa mga tamad rin, at pede sa pang-aasar
Ahahaha - kapag totoong tumatawa ka
Hekhek - kadalasan mga babae gumagamit neto?
Wakekek - anu ba to...
Wakokok - ang weird

Ikaw may alam ka pa ba? O anong kadalsan mong ginagamit. Hehehe...
Updates lang no? Nakakabadtrip di na ako nakapanuod ng last episode ng DNangel sa Hero TV, kasi umalis kami kahapon. Haaay, sana uliten yun. Hehehe... o.O Congrats nga pala kay MrTuesday (na tinext ako nang malaman ang results), Kenneth at sa ibang nakapasa. Icoconfirm ko na rin para sigurado. Hehehe...

[updates] Naconfirm ko na sa upcat.up.edu.ph yung result kahit medyo matagal yung pagload, yes pasado ako. Pero may napansin lang ako, kapag ang inisearch mong name ay hindi nakapasa, ang lumalabas sa URL address ng page ay ganito: "http://upcat.up.edu.ph/cgi-bin/upcat/results.cgi#bagsak." Ouch naman yun dun sa iba.

ctrl - shift - delete

2007-01-19T21:59:00.000+08:00

Wow... fresh air. Sarap bumalik. 6 days ng pagtulog? Hmmm pwede na. Pwede. At ngayon bumabalik ako sa pagbablog. Napakabusy ng mga susunod na linggo, kaya ayun. Pwede naman siguro ako maglagay ng aking napaka-humble na schedule. I'll post some photos of these activities afterwards. ^^

Jan 20 - Deliberation of graduating students
Jan 25 to 28 - Rover Moot (Tagaytay City)
Jan 29 - Concert ng Tagalog-Translated songs
Feb 10 - High School Dance (Island Cove)
Feb 13 - Hmmmm...
Feb 15 - Ocular visit sa campsite (auxiliaries only)
Feb 16 - Camping

May kwento ako. Isang gabi, sa isang liblib na lugar, tumigil ang kotse ng isang lalaki. Wala namang sira ang kotse at marami pa itong gas. Weird. May ermitanyo sa puno ng balete na lumapit sa lalaki. Ibinebenta ng ermitanyo sa lalaki ang isang libro. P1000. Namahalan ang lalaki, pero napilitan siyang bilhin ang libro kasi baka kung anong gawin sa kanya ng ermitanyo. Bilin ng ermitanyo, huwag tingnan ng lalaki ang huling pahina ng libro, kundi magsisisi ito. Tapos, naglaho ang matanda. Umandar ang kotse. Sa bahay, hindi makatulog ang lalaki. Kinuha niya ang libro, tiningnan niya ang huling pahina. Ang nakasulat: "NATIONAL Bookstore P47.75"

To my Blogger friends: Ahihhi. Salamat sa mga dumaan at nakiramay sa pagtulog ko. Hindi niyo po obligasyong magcomment sa tuwing dadaan kayo rito. Ok lang kahit hindi kayo mag-iwan ng bakas. Hanggang sa muli. Eto ako ngayon, nagbabalik.

hibernation

2007-01-13T00:08:00.000+08:00

The term permanent hiatus (or hibernation) refers to a television show or video game that work has been stopped on, often titles which find themselves on permanent hiatus are dangerously close to being cancelled. It should be noted however that a hiatus itself does not mean a show is being cancelled, often in US Television a network may put a show on Hiatus to air another show in its timeslot, or for continuty reasons a show will make its initial run shorter. An example of the latter would be season one of the Fox drama Prison Break.

Enough said. Don't know if I'll be back. And if ever enthusiasm with blogging strikes back, don't worry, I won't change my identity. I'll still be Japboy, of sintunado.blogspot.com. Byebye! (now that's serious.)

BTW. The tagboard's just beyond there. Click the "anu kaya 2?" crap. Then tugsh. You'll see it. Check it out. -___-

who's absent?

2007-01-11T07:29:00.000+08:00

Good Morning guys.
Just giving you some littletinkywinky updates. My hiatus will continue until I felt like it. Becaaaauuussseeee... The truth is, NCAE is not the reason why I am on hiatus. Instead, I had a fever, a revolving tummy and a sore throat, in short - I am sick. Siguro kasi malapit na tanggalin yung braces ko. Hahaha andrama. At isa pa, medyo busy nga sa schoolworks.

Today ay absent ako. I need some rest. Saka, I updated my links - well hindi pala inupdate, kundi renovated. Sorry kung napaka-rude at medyo mukhang intimidating ng aking links. Well yun lang. And I'm planning to have a photoblog here at blogspot cause I think I can express my feelings more in photos.

Hindi ako magaling magsulat. Hindi ako magaling sa poems, stories, essay etc.

on hiatus.

2007-01-09T18:56:00.000+08:00

HATE is not in my vocabulary.
NCAE (National Career Assessment Exam)
Have to read notes. Bye!

kwento lang muna...

2007-01-08T17:53:00.000+08:00

Malamig ngayong araw. Alam niyo ba yun?
Ahaaay at may nagtext naman ngayon ng chain message (3 seconds ago) nakakainis ha. At nagbago na naman kami ng seating arrangement ngayong araw. Sa dulo malapit sa pinto (mahangin dun!) dapat ako eh etong si sorrow nangulit sa adviser namin na dun na lang siya. Ayun napagbigyan, at ako napunta sa gitna (hehehe malapit naman sa electricfan =p). Maraming absent na teachers ngayon (2 sila!) YEHEY!

Dahil sa si kuya adrian ay nainspire ako na bumalik muli sa pagdodrowing, magdodrowing ulit ako, magwawarm-up na naman ang kamay ko hehehe... Naalala ko ang DN angel dahil sa narinig ko na naman ang theme song neto, ang True Light weeee. Okay, kakakain ku lang at eto ang menu namin ngayong hapunan.

Sinigang na tulingan
Chopseuy (mmm... sarap xD)

At may tagboard na pala, kailangan niyo lang PINDOTIN yung kailangang pindotin para lumabas yung tagboard. Ok? Sorry ha may nalalaman pa akong ganon. Happy tagging! Weeeeee nakakatamad magupdate, saka nga pala, mga ate kuya, salamat sa mga comment! Salamat CJ, tinext mo ako hahaha. Unli ako maya!

*At minsan nawawalan ako ng gana magblog hop kasi aaminin ko wala talaga akong gana, at alam ko naman yung ibang bloggers ay natatamad rin pumunta rito kasi natatamad lang talaga sila. Ganon naman talaga ang BLOGOSPHERE diba? Nabulag tayo sa link-ex na nilalagay naman ang links pero hindi pinupuntahan. Patawad talaga bloggers pero ito talaga ang aking naiisip. Random thoughts kumbaga.

At medyo maglalagay na ako ng interval sa pagbablog. Masyado yatang araw araw ako naguupdate, saka senseless yung ibang entries. kaya paalam muna... Semi-hiatus mode.

the spirit of GM (group message)

2007-01-07T10:34:00.000+08:00

Ilang porsyento ba ng kabataan ang merong celpon? Probably mga 90-95% siguro? At anong talamak na gawain sa celpon? TEXT TEXT TEXT! Yun lang, kasi yung ibang mayayaman o mga naka-SUN na simcard eh puro CALL CALL CALL! Hindi mapipigilan. Napakaadvanced na nga talaga ng ating technology. Parang kailan lang eh 3310 ang una kong celpon nung grade 6, o ha lofet no grade 6 may celpon na (pero yung iba grade 2 pa lang meron na o_0).

Hindi pa uso ang GM nun. Saka mga importante lang ang tinetext. Example, "Wer R u?" "Are u k?" "Mzta ka?" "K". Yang mga yan ang kadalasan kong natatanggap at uso na rin pala nun ang quotes at graphic messages na kadalasan eh ginagawang bastos pa yung iba. Picture message rin, diba? Sinong nakakaalam ng picture message na may nakalagay na "2 taong nagses*x" tapos ang caption eh "NOKIA: Connnecting People"? Tsk. Natatawa lang tuloy ako.

Pero ano na nga bang uso ngayon, nang magsimula ang unlimited text? Ang tinatawag na group message o mas kilala bilang GM. Siguro naman alam na natin lahat yun pero no offense lang ha. Hindi ko nirereplyan ang GM (kahit ako minsan nagsesend ng ganun hahaha) kasi parang hindi para sayo yung message na yun. Kahit ang laman pa ng GM ay "Elow muzta?" Ayaw ko talaga. Yun ang pananaw ko at sa tingin ko, ang mga nagsesend ng GM na tulad ko ay para lang may makatext. Diba? (09278634770 number ko wow...)

ADEEEK ako kay Kisses ngayon!!!
Due to public demand, kailangan ko na raw magchatbox (korni ha may paganyanganyan pa) Abangan niyo na lang yung chatbox. Pero nagdadalawang-isip pa ako. Umandar na naman ang pagka-oldie ko. Heto ang aking playlist ngayon:

Last Christmas - Wham (yung original version)
For the First Time - Kenny Loggins
You Can't Hurry Love - Dixie Chicks
Closer You and I - Gino Padilla
Raindrops Keep falling on My Head - BJ Thomas
Something Stupid - Ewan Mcgregor/Nicole Kidman
All I ask Of you - Phantom of the Opera
What the World Needs Now - Dionne Warwick

enough with the drama

2007-01-06T20:22:00.000+08:00

duwadee didididam didi doo, duwadee didididam didi doo
ashiwash shi was woking down the street, saying
duwadee didididam didi doo, duwadee didididam didi doo

Hi! Eto na naman ako. After 16 hours ng pagninilay-nilay, nakarecover na sa pagkakabagsak. Nga pala, pwede ko ba namang kalimutang pasalamatan ang mga bloggers na dumamay at nagpayo sa akin sa panahon na naguguluhan ako? SALAMAT SA INYONG LAHAT! Pinagtagpi-tagpi ko ang inyong mga payo at nakabuo ng mga bagay na lubos na nakatulong sa akin.

hindi lahat ng bagay na gusto natin natutupad
lahat ng bagay na nangyayari sa atin ay may kahulugan base sa will ni God
hindi Ateneo ang huli ng lahat, may UP at Lasalle, o UST pa naman
it's not the school that will make me the person i want to be
hindi ako bagay maging atenista, kasi iskolar ako! wohoo!
be contented. kasi pag hindi, eventually it will lead to confusion.
accept. basta. learn to accept.

Yun! Ayos na ulit ang lahat! Siguro naman makakatulog na ulit ako nang mahimbing ngayon at hindi na bubulabugin ng malakas na alarm ng 4:00 para tumingin ng results sa internet. Hahaha. Well, inuulit kong muli, sa mga nakapasa sa ACET, sa mga mag-eexam pa lang (eow Mae!) Goodluck sa inyo! Don't worry and trust in Him. LUX IN DOMINO!

dream school now just a dream

2007-01-06T03:56:00.000+08:00

It's 3:55 am. My mom was behind the chair I was sitting on. I turned on the laptop and googled the ACET results. Waiting for the page to load, I was redirected to the query page, I typed in the entries. Surname, First, then Middle. Then I clicked the Search button. ... The splitsecond was filled with silence. God...

Search Result:
Sorry but the name you entered is not in the list.

I know in my heart that I am not happy. This is my dream school! I made some changes in myself this year just to please God that I deserve this dream. Maybe It wasn't enough, or it's not the way. My mom said "Baka mali yung pagkakatype, alam mo naman ang apelyido natin magulo..." I tried, Datinginoo, Datingguino, Datingguinoo... She even said that I must try to type my First name in this way. "ByronJeff"--without spaces. No. It's hopeless, I thought. We watched the screen for 3-5 minutes scrolling the whole webpage -- but not reading. Instead, thinking.

Only 3 of us in our school took the ACET, and I was the one with the greatest chance of passing among us said our guidance counselor. Jeeez, I can't face them anymore. When I got the results of DLSUCET, I confess, that I didn't care that much, cause I know that Ateneo results are not out yet. But now, as time passes by after I saw that Search result, I gradually accept that the truth is -- I am not accepted.

I know, this has been written in God's book. I'll just think that God has plans for me. Well, better plans. THIS IS NOT THE END i suppose. I still have UP. *smiles* (even if I know that UP is harder than Ateneo) Natutuwa rin naman ako kasi todo support ang mom and dad ko, and hindi sila nagalit sakin nor na-disappoint, siguro they knew the reason. There will be a mail sent to the school/our house right? How I wish that mail can bring miracles. As I open it, there are lotsalots of glitters and confetti that will pop out and a Hawaiian girl will come out and say "You passed Ateneo! Congrats!" AAAH! Japboy nangarap ka na naman!

***

Napa-english tuloy ako. Ang drama ko talaga. Pero talagang umasa ako eh. Sa lahat ng results ito ang pinakahihintay ko. Nakakahiya sa kaklase ko, nakakahiya sa mom and dad ko. Nahihiya ako. Hanggang ngayon nagwewelga pa rin ang utak at puso ko. Bakit ganon? Pero ganon talaga. Yung iba sa inyo maaaring isiping ako'y masyadong mayabang kasi Ateneo yan eh, pero ok lang. May pa-announce announce pa ako sa last entry na ngayon na ang results, sus! Hindi ko na ngayon alam kung anong mukha ang ihaharap ko sa akin mga kaibigan, kaklase, teacher, sa mga taong naniniwala na ako ay papasa -- kasi nabigo ko sila, silang lahat, pati ikaw, mambabasa.

***

Okay, FINAL NA TO. My mom called Ateneo Admissions Office (02-426-6001) just a while ago. The result? I am not accepted. Yes, I was not included in the passers board. Reconsideration? they said the status was slim and there are waiting applicants, so, there. Tutuldukan ko na ito. Goodluck to you guys who passed ACET! Mabuhay ang Blue Eagles!

Strength and Weaknesses

2007-01-05T06:03:00.000+08:00

TOMORROW NA ANG RESULTS NG ACET!!! SURE NA TO! DEAL NA! DEAL!
excited and nervous... wag masyado isipin para bumilis oras!

Eooww mga pipol... (naging teletubbies na ako xD) Good morning pala, 6:01 am ang totoong oras ngayon pero eto ako nagpopost ng blog. Nakakatamad na kasi mag-update mamayang hapon pero itatry ko... See the images above? Yan yung ginawa namin sa english subject kahapon, our first day class of year 2007. Kukuha kami ng specialty paper then, ilalagay yung name, section and date. Sa baba, ilalagay ang 2 columns and name it Strengths-- and Weaknesses (well weakness lang ata nakalagay sakin). Tapos we have to form a circle with our chairs and pass the paper to the right. My classmates have to write on both columns. So, eto pagkabalik ng paper sakin... Whoa! Ang saya naman nun.

I'm surprised with some results. Hahaa pero all-in-all I appreciate them. In weakness, the common thing you'll see there is corny, not funny and wierd! (yeah I am corny and wierd inaamin ko yun hahaha!) Kaya laking pasasalamat ko na hindi nila nilagay na may mga kaibigan akong bulate at centipede sa skul. With Strengths, salamat rin naman at naaappreciate nila ang pagtulong ko, kapit kamay kasi ngayong 4th year dapat makagraduate lahat.

Pansin ko lumalakas na ang hangin ko.
Sorry po mga kaibigan. Lumaki yata ulo ko.
--
7:16 pm. Haaaay. Nakakainip naman, maya-maya magbablog-hop na ako kaya watchyawt mga kaibigan. Hmmmm. Haaaay. Nagresign na nga pala ang mom ko sa trabaho ngayon, kaya sa monday hindi na siya papasok. Hehehe yun lang. Paalam.

Ano ba talaga tinky winky?

2007-01-04T18:34:00.000+08:00

KUNG HEI FAT CHOY!
Eat batchoy be tabachoy and say hoy and be baboy
and eat tikoy be named pipoy watch an unggoy with
lots of borloloy ang nagbabasa nito ay abnoy.

Marami talaga akong gustong sabihin ngayon parang sasabog na ang utak ko. Waaa. kaya halo-halo ang post na ito. Excited na rin ako sa Chinese new year kasi namimigay yung tito ko ng mga pulang envelope na may lamang limandaan, sanlibo at minsan barya. Marami rin siyang nipapamigay basta pula, niregaluhan nga niya yung tita ko ng pulang teebak kasi swerte daw ang pulang underwear kapag new year! ~ng chinese ha.

Click image to enlarge. SURVEY! May tanong lang ako ha, bakit kaya may handbag si TinkyWinky? Ano kaya ang tunay niyang kasarian? Bakla ba siya? O ano nga ba? Babae ba siya o lalakwe? Kasi kung nasusubaybayan niyo ang Teletubbies series, si Tinkywinky ay may dalang handbag. Sabihin niyo sa akin nang hindi ako naguguluhan!!! Sasabog na ulit ang utak ko! At bakit siya rin ang may pinakamaliit na boses sa lahat!!?

Nakakaantig naman talaga ng puso ang makakita ng 14 comments sa last entry ko. Salamat sa inyong lahat ha? Siguro kasi nakakatamad ding magcomment kasi walang chatbox pero nagtitiyaga kayong pumindot sa comments section. Napakalaking bagay po no'n. Huwag kayo mag-alala, pipilitin kong ibalik ang pabor na iyon, kaya lang sa ngayon ay busy pa po ako sa pagbubuod ng El Fili (isiningit ko lang ang pagbabblog), kaya sa Sabado, promise! O kaya bukas, magbabloghop ako para makapunta sa inyo.*wink*

opss. may pasok na bukas...

2007-01-03T08:09:00.000+08:00

Case No. : 09333
Examinee Name: Datinguinoo, Byron Jeff Ylagan
School : Casa Real Montessori Inc, Cavite
Degree : ACM (applied corporate management yan)
Status: Accepted (1st Choice)

Magiging conyotic na yata ako. Pasado aku sa Lasalle-Taft weeee! Bigla kasing nag-show-up yung permit ko. God knows. Hahaa. Salamat naman at nakapasa rin ako tulad ni MrTuesday, kasi sa kanya ko rin nalaman na release na pala ang results. Jeeeez. This is a big anniversary gift ng mom and dad ko ngayon. Mabuti talaga ang Diyos.

Aking mga kababayan, salamat sa pagcomment sa aking scholarship essay sa last post ko. Hindi ko akalaing gagawan niyo talaga ng paraan ang pagpapaganda neto tulad na lang ni kuya Christian, Ek-Ek at MrTuesday. Maraming maraming salamat talaga ngayon may confidence na ako na makakapasa ako dyan wahahahah! Excited na ako pumasok bukas! (Ngayon dapat ang pasok namin kaso nanalo kami sa isang activity nong Dec kaya may 1 free day kami ayon sa SCO! Wohoo!). Pero ang importante talaga eh ang makapasa ako sa (drumroll...) ATENEO DE MANILA UNIVERSITY! Tentenenen!!!

Okay, kilala niyo ba si Rex Hermogino? Yung nabalita sa TV kasi nanalo siya sa Yahoo Talent Show? Galing niya super! Puntahan niyo yung site niya at i-download yung compo/song niya entitled "Love On The Internet" [link].

Sikat pala ang princess hours?
He he he... Sa totoo lang nanonood ako non eh, kasi bukas yung tv pag matutulog na ako nanonood mga ate ko. Kaya ayun napapatingin ako. Maganda naman siya ayos lang. May natanggap akong text message galing sa isang freshman. Here goes:

FAMOUS BREAK-UP LINES:
1. "I just realized I don't want to be attached."
Reply: DUH?! Staple remover gusto mo?
2. "I'm confused and I need some time to find myself"
Reply: Eto ang mapa go find yourself!
3. "We are too different from each other."
Reply: Oo. kasi tao ako, hayop ka!
4. "Narealize ko love ko pa pala ex ko."
Reply: Cnong ex? May pumatol pa pala sayo?!
5. "You are too immature for me."
Reply: Oo na, mga gurang nga gusto mo eh.
6. "I need space."
Reply: Ano ka astronaut?!
7. "Kung talagang tayo kahit saang sulok ng mundo magtatagpo tayo"
Reply: Hindi na tayo magtatagpo, nasa space ka na eh.

Japboy at Flyff: Hayun, natsempohan ko rin ang screenshot habang naglalaro ng Flyff. Napaka-gay ng suot niya, tingnan niyo, click nio lang yung thumbnail. It's called Sorain Set. Pero malakas naman ha, rare yan. Onli 22 levels to go, 2nd job na ako at magiging Psykeeper. Hmmm. well, noob pa lang po ako dyan kaya pasensya na, talagang walang panahon kasi di na ako masyadong magiging adik sa computer games sa year na eto.

warning: deadly post ahead

2007-01-02T10:29:00.000+08:00

Isang araw, may isang babae lumapit kay Japboy.
Sabi niya, "Kuya, Kuya! Gusto mo ng payong?"
"Inuulan ka kasi ng kagwapuhan eh."
Wohoo. anluffet.

He. he. He. Pasukan na pala sa thursday. 2 days na lang. Sayang hindi pa kasi sinagad ng school na sa Monday ang pasukan. KJ kasi. Hmmm. By the way mga pipol of the Philippines, FAVOR naman. Kung maaari, paki-check nung grammar sa essay ko na ipinasa para sa aking Scholarship na gagamitin para sa future college ko. English po ito kaya paumanhin kasi sa tagalog lang ata ako magaling. Hehehe. Di po ako nagmamayabang ha. Promise, seryoso ang lahat ng ito. At Beware! Copyright of BYRON aka JAPBOY ang contents ng essay na ito. feel free to comment po. Salamat!

Once when I was thinking about my chosen career in the future, I got confused on whether I would choose to be an architect or to be a business executive. That’s the time when I realized the difference – an architect works sitting on a table where he has to succumb himself to the drawing board while a business executive works sitting up straight on a high chair. It’s a simple description but what I really like to point out is that architects work for someone as a worker while an executive stands as a leader – and I know I am born to be one.

I belong to an average Filipino family with both parents striving hard to provide us what we need and oftentimes, to provide us what we want. I am the second child in a brood of four, all boys ages nineteen, fifteen-that’s me, twelve and the youngest is six. I grew up seeing my father “come and go”. He is a seaman abroad. He always tells us to study hard because education is the only legacy he can give to us. He’s our hero. Without him, I would not be able to attend a good school like I do now. Also, I really wanted to stop him from going abroad because he’s not getting any younger and I noticed lately that he’s taking several maintenance medicines. To add up to that, he had an accident while working where two of his fingers in his hand got severed. That’s how great he loves his family – sacrificing his safety and life for us. I wanted him to retire early with my mother. They are the two most important people that inspire me. When I graduate from a good university and become successful, I would help my parents in supporting my siblings’ education, and eventually tell them to finally retire from their respective jobs, especially m father – he really deserves it.

I study in an exclusive school which offers the Montessori Method of teaching and I am proud to say that it helps me in achieving my dream. The school’s motto “Builder of Tomorrow’s Leaders” fits me well. I had always strived to excel in academics because of my inspirations. Needless to say, I always got the first honor in school and maintained it until now. In our class, whenever we will have a group activity, my classmates always wanted me to become their leader. I know it’s one of my achievements – to gain their trust.

For the past few years, I had been involved in several extra-curricular activities. I joined our official school publication called the Montessorian and had been appointed as the editor-in-chief this school year. It enabled me to hone my writing skills news reporting and working as a group where you’ll have to interact with your staff. Also, I was elected Vice President Internal of our Student Council Organization that helps in improving our school and its students. I joined several speech contests either Filipino or English and fortunately, won a number of them.

As a concerned citizen of my country, I joined the Ineract Club of Las Piñas North where there are seminars and trainings for future leaders like us. Just recently, we held a gift-giving project to the needy in partnership with our student council organization.

With help from God, I hope I would be qualified in this scholarship because this would be a great help for my future. Only three months left before my high school graduation, another phase of my life is going to start. And I, Byron Jeff Datinguinoo, armed with hopes and dreams can conquer all the challenges I am going to face. All I wanted is to sit on a high chair and lead – that is to become a successful businessman, a good and grateful son to my parents, a responsible father to my own family and a useful citizen of my country.

Sana talaga makapasa ako dyan. It will decide my future. SuperLOL. So help me God.
Commercial: YEY Pwede na din ngayon ang magtext ng unlimited sa smart at sun. Galing talaga ng globe. Type nyo lang SUPERUNLIMITXT50 den send to 2870. Enjoy! --maniwala adeek.

Kung hindi naman mangitim ang ilong mo

2007-01-01T08:30:00.000+08:00

Happy New Year! Okey paulit-ulit na yung greeting. Dito sa bahay namin walang masyadong paputokz kasi nag-iingat kami. Ang mama ko bumili ng isang fountain at mga 10 box ng maliliit na luses. Yun lang (corny no?). Pero mas ok na rin lang yon kesa marami ka ngang paputok eh nawalan ka naman ng daliri. O ha. Idadaan na lang namin sa pagkain at ang walang sawang tradisyon ng aming pamilya. Heto ang ilan sa mga highlights namin kagabi/kanina.

Naghanda ang mama ko ng 1 bilao ng puro BILOG na prutas
Bumili siya ng candy, little ponkans, chocnut na bilog at kaunting barya. Alam niyo ba kung para san? Papagulungin namin yun sa buong bahay at ipaghahahagis ang mga barya sa buong bahay. Tapos mag-uunahan kame makakuha. Hahaha! Masaya. Promise.
Natapos ang UNLI ko ng saktong 11 o'clock pm! At pagmula no'n di na ako makapag-unli ulit sa globe hanggang ngayon! Hindi ko tuloy matext ang aking mga mahal na kaklase. TT____TT
Nakapulot kami ng maraming-maraming barya sa tapat ng isang tindahan. Naka-50 pesos kami na tig-pipiso. O ha galing!
Ngayon lang ako nakakita ng violet na fireworks.
Ang Boombox Project: kalokohan namin ng nakababata kong kapatid. Isang maliit na box ng ham na ginawang bahay at pinuno ng paputok, nilagyan ng timer at pagkatapos ay sumabog, nasunog at naging abo. Ampf.
Nang sumindi at pumutok ang fountain, natamaan ako ng maliliit na apoy at hanggang ngayon sumasakit pa rin yung mga maliliit na sugat.
Siyetmen. Umitim ang loob ng ilong ko pagkatapos.

Tanong ko lang ha? Parang walang sense ang pagpapaputok ng malalakas na "paputok" tulad ng piccolo, plapla, superlolo, supercow (supercow nga ba yun?), five star at iba pa. Geeez. Hika at pagkabingi lang an mapapala dyan eh. Mas mabuti pa yung sintunadong lasing na kumakanta kasi hindi nagbubuga ng usok. At isa pa, ang ozone layer natin! Ozone layer! Ingatan! Kasabayan ng pagsasaya sa mga paputok na yan eh ang pagsira sa ating kalikasan! Aaminin ko, luses at fountain lang talaga ang mga nasindihan kong paputok (not to mention piccolo, he he he...)

Pero higit sa lahat ng iyan! Ang totoong diwa ng bagong taon ay PAGBABAGO. Magbako ka na jud (dude)! Ako nagbago na talaga, at gagawin ko ang aking new year's resolution. Promise, ipamukha niyo sa akin ang resolution ko kapag hindi. Mga mahal kong kaklase, blogger na seniors atbp., sa taong 2007, dalawang malalaking kaganapan ang mangyayari sa ating buhay, ang paglisan sa HIGH SCHOOL, at ang pagiging COLLEGE student. Panahon na upang lasapin ang pinaka-huling mga sandali ng ating pagsasama, kasi maghihiwalay na tayo. Pero wag sana natin kalimutan na palagi kayong nandirito sa puso ko. Winiwish ko na sana'y isang magandang taon ang sasalubong sa atin sa pagdaan ng mga araw. Maraming salamat sa kabutihan ninyo! Ehe. Parang valedictory address lang ah. (Jokejokejoke!)

New Year Wish:
I WANTED TO BE HOSTED!

My Last Entry for 2006

2006-12-31T19:11:00.000+08:00

Okey okey wag mag-unahan sa pagbabasa makakakuha rin kayo ng puwesto. Okey okey? Baka kung kailang magtatapos ang panahon eh putul-putol ang mga kalamnan natin. Sheeesh. Nakakakita na ako ng magagandang fireworkz ngayun. Pero hanggang tingin lang ako, para maman pwede akong lumipad kasama ang mga fireworkz na yun no. He he he... Hmmmf. Bumalik rin si Paurong! Sa pagkakatagal ng kanyang hibernation ng walang pagpaparamdam at pag-uupdates eh bumailk rin siya Yehey! Natutuwa naman ako. Kamusta ka na partner? Walang samaan ng loob ha?!

Nakikita niyu naman pu siguro na last post ko na ito ngayong taon kaya., eto puro LAST ang mga na-tag ko galing kay Gerald, kinopy ko lang yan ha. Nominated din po siya. Eto ang mga links niya. [Link1] [Link2]. Okay, here goes.

Last picture you’ve taken: The christmas tree in our house. 1 feet tall lang po yun.
Last private vehicle you’ve ridden: Our family car. [don't ask what model]
Last public vehicle you’ve taken: Sheeesh. nakakahiya. pedicab. xD
Last chat mate: Joan Marie Tayco
Last thing you’ve bought: 5 pesos worth of fishball, jan lang sa labas
Last thing you’ve received: a CAP. Always a cap?!
Last TV show you’ve watched: TV Patrol World
Last song you’ve heard: Auld Lang Syne >> yahoomusic
Last website you’ve opened: Blogger
Last thing you’ve done concerning earth: Maghukay ng libingan ng fish
Last thing you’ve done concerning air: Huminga
Last thing you’ve done concerning fire: nagsindi ng Piccolo
Last thing you’ve done concerning water: uminom
Last set of clothes you’ve worn: white shirt and shorts
Last word you’ve said: oi andaming fireworks oh ganda
Last joke you’ve cracked: hahaha nagjojoke na ako ngayon
Last Montessorian you’ve met: Karl.
Last food you’ve taken: hmmm fishball
Last question you’ve answered: nandyan siiya no? <Sorrow-
Last command/ instruction you’ve followed: kumain

Niyakap ko ang toilet bowl

2006-12-30T19:52:00.000+08:00

Updates lang: Alam ko namang ang ilan dito ay wala kayong paki.
Gusto ko lang may maisulat. Ahihi. Salamat sa pagbasa ha! Thanks!

Nominated ako sa Filipino Blog of the Week! Boto niyo nman aku.
Excited na ako sa New Year kahit wala kaming paputoks.
Nakabili na kami ng maraming bilog na bilog na fruits.
Hindi ko pa tapos ang assignment ng auxiliary.
Level 36 Mage na ako sa Flyff-Bubble.
Nakapagload na ako ng P 25.
Tapos na ako maligo.
Jonell musta?
Superlol.

Sabi ko sayo wala kang mapapala sa pagbabasa nung nasa taas. Ang sarap talaga ng pakiramdam ko simula magbakasyon. Hahaaa. Hindi na mabigat ang aking pakiramdam at tila nasa heaven na ako. Excited na ako pumasok kasi makikita ko na uli ang mga mahal kong kaklase. Ngayong umaga, dahil sa hindi alam na kadahilanan ay tumulong ako sa gawaing bahay. (ops... opsss... no violent reactions, gawain ko talaga yun dati) Dati talaga ay hindi nakapagtataka na ako ay masipag sa bahay nung mga 8-12 years old ako. Pero simula nung 13 years old naging LAZY/TAMAD ang inyong lingkod. Kaya ngayon, ibabalik ko na ang kasipagang iyon. New Year na, 2007 na, magbabagong buhay na talaga ako.

General Cleaning: Una, ako ang nagluto ng aming almusal, 4 na fried itlog at ginisang karne lang naman ang aking niluto, para solb na sa aming apat na magkakasama sa bahay. Sunod, nagkuskos ako ng garahe namen, sinabon at nilinis. Next, nilinis ko ang aming toilet. Hmmm. Halos YAKAPIN ko na ang bowl dahil sa kailangan kong tanggalin ang mga tutong na nakadikit dito, hahaaa. Hayun, nagpahinga ako ng kaunti at naramdaman ko na naman ang gaan ng pkiramdam kapag malinis ang iyong paligid. Kaya hayun ulit, maaga kaming nakatapos sa paglilinis. Makakapaglaro na ulit ako sa hapon.

Hmmmm. New Year na, 28 hours na lang. MALIGAYANG KAARAWAN YEAR!
May bago na namang naimbentong expression ang inyong lingkod.
SUPERLOL! -- Super Laugh Out Loud

Now Showing: URSULICA

2006-12-28T09:50:00.000+08:00

Click the image to enlarge.

Atttention lalo na sa mga classmates ko sa Casa Real! Now Showing na ang latest productiong Siargao-Japan Films, ang URSULICA: Dagat ng basura. Ito ay patungkol sa mundo mga pugita at pusit na naglalakbay sa gitna ng dagat na tinatawag na Dagat ng Ursul. Silang tatlo ay sina Uro, Ura at Uri. Ang nanay nila ay si Ursula na naging kalaban sapagkat nakakain ng itim na itlog ng pugita. Ang tatay nila na si Urus ay isa ring kalaban at ito ang nagpapainit sa mga itlog ni Ursula. Samantalang si Ursulita ay ang natatanging anak na babae ni Ursula na nalilito kung kanino kakampi, sa kanyang mga kapatid o sa kanyang mga magulang. Sa kabilang dako, si Tinik, na hindi ipinakita sa larawan ay ang sidekick ni Urus. Tunghayan natin ang pakikipagsapalaran ng tatlong magkakapatid laban sa kampon ng kadilimang si Ursula. Bwahahaha!

Starring:

Joey Gudes - bilang Ursula, ang nanay ng mga bida, isang kalaban.
Kenneth Go-Aco - bilang Urus, ang tatay ng mga bida, isang kalaban.
Venus Gabriel - bilang si Ursulita, ang bunsong anak ni Ursula, neutral.
Karl Caber - bilang Tinik, ang sidekick ni Urus, nakatira sa buhangin.
Daniele Montano - bilang Uro, bida
Andrew Laureta - bilang Ura, bida
ang inyong lingkod - bilang Uri, bida

Ito ay idinerehe ng inyong lingkod, Japboy. Sa pangangasiwa ng Siargao-Japan Films. Makakabili kayo ng ticket sa Casa Real Montessori Inc, Parkplace Village, Anabu II, Imus, Cavite. 300 pesos an panlimang tao. Maraming Salamat. Showing na po ito Simula Dec. 28-March 31.

Happy 1st birthday Braces!

2006-12-26T06:56:00.000+08:00

Good Morning mga mambabasa (mam-ba-baa-sa)! Umaga ngayon kaya lang hindi ako makamulat kasi puno yata ng muta yung aking mata at hindi ako makanganga ngayon kasi... May suot akong goma sa bibig (o, akala niyo ha?) nakasuot kasi ako ng braces at 1st birthday niya ngayon kasi isang taon na siya! Akalain niyong naksaurvive ako nang daladala siya palagi, kaya ako namayat eh. Kaya lang sa pagkakaalam ko hindi pa tapos yung bayad nito sa dentista, may balanse pa kami. Hmmm. Wala kasing choice yung mama ko, ganito kasi yung itsura ng ngipin ko dati.

Okay by the way, Pasintabi sa mga kumakaen.
Kung ikaw ay sasali sa fear factor at kailangan mong pumili ng isang challenge, ano pipiliin mo?

Iinom ng isang tasang plema
Uulamin ang isang platitong laman ng pigsa at nana
Gagawing kape, titimplahin ang isang kutsarang libag galing sa singit
Papapakin ang binilog na kulangot sinlaki ng mansanas
Gagawing parang mani ang 1/4 kilo na pinagsama-samang ipot ng tao

O ano? Kaya mo? O baka gusto mo ng picture?

a christmas post

2006-12-24T13:00:00.000+08:00

Have yourself a merry little Christmas, Let your heart be light
From now on, our troubles will be out of sight

Meron na lang 10 hours, 54 minutes bago sumapit ang kapanganakan ng ating MANUNUBOS. Ipapanganak na si Jesus at tayo'y makakakita na ng star sa langit na kumikintab. Nararamdaman ko na rin ang lamig ng simoy ng hangin dito sa internet cafe, naka-high kasi yung aircon, Paksyit. Tumutulo na tuloy yung colorless na sipon ko. Wala pa naman akong dalang panyo.Hehehe.

Christmas Wishes

Makapasa sa AIG scholarship
Bumait ang kuya ko
Maging brusko ako
Gumanda ang kutis ng aking sakong.
Magkaron ng magagarang damit
Computer
Dumating ang credit card ni Mama

New Year's Resolution

Magiging masipag ako
Magpapakabait na ako
Dadamihan ang aking kain
Magpapalaki ng katawan
Magpapakatalino XD
Hindi na mang-aaway ng pusa

Hayun. Happy Christmas and Merry New Year!

peace + hiatus = christmas

2006-12-22T06:52:00.000+08:00

i finally ended the war with kenneth. i suddenly lost interest in blogging.
i'll be back. this christmas and new year, i hope somethin would change.

alright, i changed the skin again. Nakakasawa na kasi yung una kong ginawa kaya ayun, mas nagustuhan ko to kasi whitish, favorite color ko pa. comments naman dyan pleease?

Last christmas I gave you my heart

2006-12-19T20:09:00.000+08:00

Last christmas I gave you my heart
But the very next day you gave it away
This year, you gave it again
You gave it to my own bestfriend.

Have you heard the song "Last Christmas" by wham? Haha, actually I composed two lines there where i changed the lyrics ang it blended with the song. You might be thinking why I came up with the idea. I was just thinking of the past and ended with it.

Oh by the way, last night my mom and dad accompanied me at SM bacoor in buying my attire for the Christmas party this Thursday. Oooooh if only I have a lot of money to buy those polos and jeans. I was already thinking of the future where I got my first salary and having a 'shopping spree' at Glorietta (lol, i'm not that ambitious).

Paurong! goodluck with the hiatus! This afternoon before I wrote this entry, I went to the mall again with Karl to buy our gifts for the exchange gift on Thursday. If only the 'Lovers in Paris' didn't come with us, it should have been better. I'm tired right now and I have to finish an essay for my scholarship application. I have to go now.

Exam results

2006-12-17T13:49:00.000+08:00

English: 69/80, Chemistry: 58/80, Algebra: 60/80, Filipino: 81/85, PE/Scouting: 57/65, Physics: 72/80, TLE/Computer: 76/8o, Economics: 71/80, Music: 44/50, Research: 77/80

I'll be starting to post my entries in english because I have to do so. This would be my 2nd entry this day because the other one was written at 12:30 am. So, I'm not boasting my scores or what not but I just wanted to put them here. It's my way of appreciating my hardwork. Also, I'll be out for quite sometime cause I have no time for blogging this week. Also, we will be having our rehearsals in the following days.

HELP! Who knows where I can get a Flash MIDI player for a website? I'm tired of converting the midi file into an mp3 file! Who knows? Please just comment. Also, my 1st friendster account was hacked! Someone changed its password. Damyu whoever you are!

tulad ng ipinangako

2006-12-16T01:25:00.000+08:00

Inupdate ko na ang blog ngunit anung oras na? waaaah! ala-una y media na! Nakalawit na ang malalaking eyebags sa aking mga mata at kinabukasan sigurado maglilitawan na naman ang mga makukulit na tagyawat na yan, takte. Pagbigyan naman sana ako. Ngayon lang ako sa buong buwang ito makakapag-online marathon kasi idodominate na naman ng aking OPTIMUS PRIME kuya ang kanyang pc, kaya babye na pag dumating siya.

Nagsimbang gabi ako kamakalawa, tulad ng inaasahan ay puno na naman ng tao ang simbahan. Nagsisiksikan sa upuan ngunit sa huli'y nagbibigayan. Natuwa naman ako sa choir noong gabing iyon sapagkat mga bata ang kumakanta, naaalala ko naman nung kabataan ako. Sinabi ng aking nanay na ako raw ay boses-**ke (o ari ng babae) O bat ka natawa? Anyway, ang sabi n pari ay ang simbang gabi, karoling, noche buena at misa de gallo ay panlabas na kaanyuan lang ng pasko, dahil ang tunay na diwa ng pasko ay ang malaman natin na MAHAL TAYO NG DIYOS.

Nag-gift giving project kami sa school kaninang umaga, mga 9:00 am, dahil sa SCO officer ako at VP internal pa, kailangan ko pumasok ng maaga, ayun, maganda naman ang naging project namin dahil sa nakapagpasaya kami ng maraming tao. Hay buhay.

Pagkatapos ay dumiretso kami sa SM Dasma dahil icecelebrate namin ang birthday ni Charmaine! Oi wag ka, nilibre kami nian lahat 15 sa Max's! Palibhasa kasi naka-credit card wushu... Maganda rin ang mga ginawa namin dahil sa pagpapapicture at pagbili ko ng cap. Pero ang pinaka-highlight nito ay ang panunuod namin ng SINE na pinamagatang THE RETURN. Napakaganda ng banner niya sa labas at aakalain mong kasingganda ng the Grudge o The Ring ngunit babala lamang sa mga nagbabalak manood non. HUWAG! matutulala kayo sa sobrang boring.

At ayun lang para sa araw na ito. Maraming salamat at Magandang madaling araw. Bow.

the japanese show goes to boracay

2006-12-14T19:58:00.000+08:00

Kakornihan lang naman tong post na to kasi corny din yung title. Ewan ko rin ba kung bakit nakakatamad gumawa ng entry pag wala sa mood. Takte kasi inabutan pa ng... Arrrgh. Buti na lan busog ako ngayon kaya, medyo ok pa ang mood ko kasi mangangain talaga ako ng tao. Tapos na ang exam pero, bakit naman marami pang projects! Haaay pwede bang papasko na lang samin yung free time?

Gumagawa na ako ng mga panregalo ko sa aking tropapits. Medyo mahal nga lang yung "canvas" eh okey na rin. (hulaan niyo kung para san ang canvas.) Special kasi ang christmas ko ngayon. Sa mga panahong ito ay nagtext na naman si charmaine (wala lang). Hmmmm... Si paurong, ehehehe palaging napunta sa blog ko, maganda yung mga nobela niya. Hihihi., natagpuan ko rin to sa survey niya. I've been tagged!

1. 1st time you tried smoking:
>> ayoko non.

2. 1st alcoholic drink you had:
>> alcohol mixed with water.

3. 1st time you entered a bar:
>> sa BORACAY!

4. 1st award you received:
>> kalabasa award sa camping/

5. 1st hero:
>> shin chan

6. 1st time you were sent to the principal disciplinary actions:
>> sa guidance oo, sa principal hinde.

7. 1st goal you accomplished:
>> to perfect an exam.

8. 1st crush:
>> Emilyana Asuncion.

9. 1st person who gave you flowers:
>> mom and dod.

10.1st friend:
>> japanese siya, nakilala ko nung casa. Si Kayako.

11.1st kiss:
>> kay mom.

12. First album record you bought:
>> pokemon soundtrack.

13. 1st song you sang in front of many people:
>> sows. a, b, c, d...

14. 1st musical instrument you learned to play:
>> piano.

15. 1st local & foreign concert you watched:
>> yung corny shows sa philam theatre?

16. 1st celebrity you saw in person:
>> kaye abad.

17. 1st TV show you really liked:
>> pokemon. xet adik ako dun dati.

18. 1st book you bought:
>> hmmm... the little prince.

19. 1st sport:
>> sekyo base.

20. 1st sleepover:
>> sa bahay ni ken-chan.

21. 1st terrible fight:
>> ayoko ng fight.

22. 1st inaanak (first godchild):
>> di ko kilala eh, di ako pumunta nung binyagan.

23. 1st debut attended:
>> wala.

24. 1st bestfriend:
>> christopher john masangya.

25. 1st wedding you attended:
>> wedding ng yumao kong tita.

26. 1st person who greeted you on your last bday:
>> yung mga ibon sa bintana.

27. 1st friend in friendster:
>> yung isa kong account.

28. 1st cellphone:
>> nokia 5110.

29 1st cellphone ringtone:
>> yung mangrove sa nokia?

30. 1st collection:
>> pokemon trading cards

31.1st tym u saw a ghost?
>> when i look at the mirror and there it was! yay! it was me!

32. 1st rollercoaster ride:
>> di ko matandaan basta sumuka ako non.

33. 1st ambition:
>> to become a doctor. lagi naman e.

34.1st thing u bought w/ ur 1st salary?:
>> wala.

Sa kasalukuyang ulit panahon ay tinatamad pa rin akong gawin ang pinangakong layout para kay Jekky-san, kaya pag sinipag ako, gagawin ko na. Nga pala, nasimulan ko na ulit ang panibagong compo ko, sana matapos before christmas. Title niya is "Lost Painting" --in memory of a great friend. Sa ngayon, eto muna. paalam!

Heto na. Heto na. Waaah.

2006-12-13T19:16:00.000+08:00

Nakakaiyak naman ang una kong post. Kasi bubugbugin na yata ako ng mga kaklase ko dahil sa palipat-lipat na URL o host ng blog ko. Hmmm. Hindi na ako nagkaron ng permanent na blog. FYI: nasa shop lang ako kaya ayun. Marami pa ako ikukuwento pero nakakatamad magtype dito sa shop kaya ayun, saka na. [Jekky-san, wag na mag-alala.] Ahihi. Pero eto ang aking confession. Una, ako sina...

katchupoi ng Luxindomini
dwight ng Placido-Penitente
juno ng ShinigamiArts at
ako sa Hyourinmaru sa wordpress.